داورها، طعمه ای برای شکار!

تیر ۱ام, ۱۳۹۶


وبسایت نود: دیدگاه بخش کثیری از جامعه فوتبال ایتالیا نسبت به داورها مثبت نیست و این واقعیت به گذشته های تاریک داوری در طول تاریخ کالچو مربوط می شود.
انریکو پرزیوتسی که سابقه مدیریت در عرصه فوتبال و همچنین تولید بازی های کامپیوتری را دارد، در سال ۲۰۰۳ یک بازی کامپیوتری تحت عنوان «Akkiappa L’Arbitro» را به بازار عرضه کرد که بهترین ترجمه برای عنوان این بازی، «داور را شکار کن» است. البته وجود پسوند Ks به جای Cs در واژه «acchiappacane» به معنای سگ شکاری، حتی معنای توهین آمیزتری را در زبان ایتالیایی دارد. در این بازی کامپیوتری، تعدادی از داورهای مشهور ایتالیایی از جمله پیر لوئیجی کولینا مقابل شما قرار می گیرند و کاربر باید در کمترین زمان ممکن، ضرباتی را به سوی هر کدام از این اهداف (داورها) روانه کرده و آنها را ناک اوت کند. هر چه زمان کمتری بابت این کار صرف شود، امتیاز شما بیشتر خواهد شد. پرزیوتسی که ریاست باشگاه کومو را در فصل ۰۳-۲۰۰۲ بر عهده داشت، پس از نارضایتی از نحوه قضاوت داورها، این مسابقه کامپیوتری عجیب را نوشته و مورد اعتراض جامعه داوری قرار گرفت. او بعدها مجبور به عذرخواهی و جمع آوری این بازی کامپیوتری از فروشگاه ها شد.
داورها، طعمه ای برای شکار!
تیم کومو در آن فصل وضعیت جالبی برای بقا در سری آ نداشت و وقتی داور در مسابقه با اودینزه، سه ضربه پنالتی را به حریف داد، هواداران کومو در دنیای واقعی نیز یک جلوه از بازی «Akkiappa L’Arbitro» را مشاهده کردند. پس از تظاهرات کومویی ها، این مسابقه ملغی شد. این بازی کامپیوتری عامل همه ناهنجاری های فوتبال ایتالیا را به داورها ربط می داد و گویی که هیچ کس جز آنها مقصر نیست. این داورها به قدری گناه کار جلوه داده می شدند که می بایست آنها را شکار کرده، به آنها ضربه زده و تنبیهشان نمود!
گاهی در تاریخ فوتبال ایتالیا شاهد مظلومیت داورها نیز بوده ایم. در یکی از بازی ها، بینی و دندان داور توسط یک بازیکن شکسته شد یا در ژانویه ۱۹۹۵ چند بازیکن تیم پرو ورچلی به سوی داور حمله ور شده و تا رختکن به دنبال او دویدند! داستان های عجیب تری همچون تعقیب داور با موتور سیکلت و یا کتک زدن گروهی داور با ابزار مختلف از جمله پرچم کمک داور نیز در تاریخ فوتبال ایتالیا مشاهده می شود. یک کتاب بیش از ۲۰۰ صفحه ای راجع به این اتفاقات فوتبال ایتالیا بر اساس گزارش داورها نوشته شده که حاکی از یک «اپیدمی داور ستیزی» در این کشور است. همان شعار معروف آن بازی کامپیوتری؛ داور را شکار کن!
داورها تحت شدیدترین فشارها و دشنام ها به دور افتاده ترین نقاط ایتالیا رفته تا مسابقات فوتبال را قضاوت کنند و اگر خیلی خوش شانس بودند، نهایتاً پول بنزین به آنها داده می شد. در این شرایط، چرا باید کسی به سراغ داوری فوتبال می رفت؟ جانی بررا فوتبال نویس بزرگ ایتالیایی راجع به داورها چنین نوشت:
داورها عموماً آدم هایی هستند که یا بازیکن های ضعیفی بوده یا در دوران فوتبال خود به شدت مصدوم شده اند و حالا به قدری پیر هستند که به درد بازی نمی خورند. شاید هم آنها مازوخیست هایی هستند که از شرایط بد خویش لذت می برند!
داورها، طعمه ای برای شکار!
داورهای ایتالیایی همیشه مورد ظن هستند حتی در قوانین این کشور زیرا هیچ داوری اجازه قضاوت مسابقه تیمی از شهر یا استان زادگاه خود را ندارد. به عنوان مثال، یک داور اهل پیزا نمی تواند مسابقه تیم پیزا یا رقیب دیرینه اش یعنی تیم لیوورنو را قضاوت کند. بدبینی ایتالیایی ها نسبت به داورها فقط به محدوده جغرافیایی این کشور محدود نشده و آنها هنوز هم برخی از ناکامی های خود در ادوار جام جهانی را به داورها ربط می دهند. بسیاری از ایتالیایی ها که اطلاعات کاملی راجع به تاریخچه فوتبال ندارند، ناکامی تیم ملی کشورشان در ۵ یا ۶ دوره از جام جهانی را مربوط به ناداوری ها می دانند از جمله مسابقه تیم های ایتالیا و شیلی در جام جهانی ۱۹۶۲ که به «نبرد سانتیاگو» معروف شد و به عقیده ایتالیایی ها، یک داور انگلیسی به نام کن استون موجب شکست آتزوری شد. مردم ایتالیا درباره بایرون مورنو داور اکوادوری مسابقه تیم ملی کشورشان مقابل کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز همین طور فکر می کنند هر چند که در این مورد، تقریباً همه دنیا متفق القول درباره حق کُشی آن داور علیه تیم ملی ایتالیا هم عقیده هستند. البته در دهه ۱۹۵۰، نارضایتی از نحوه قضاوت داورهای ایتالیایی باعث شد تا فدراسیون فوتبال به سراغ استفاده از داورهای خارجی برود اما این تجربه بسیار زودتر از حد تصور با شکست رو به رو گردید.
وقتی که یوونتوس در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۷ به بوروسیا دورتموند باخت، روبرتو بتگا یکی از مدیران رده بالای یوونتوس مدعی شد که یک فدراسیون ضعیف تر (منظور ایتالیا) مقابل یک فدراسیون قوی تر (منظور آلمان) شکست خورد. حتی پس از شکست دراماتیک تیم ملی ایتالیا مقابل کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲، بیش از این که بازیکن ها یا مربی آتزوری مورد سرزنش و انتقاد قرار گیرند، رسانه های این کشور به فرانکو کارارو یکی از مقامات ایتالیایی فیفا حمله کردند. ایتالیایی ها اعتقاد داشتند که کارارو از نفوذ خود در فیفا استفاده نکرده و فدراسیون فوتبال ایتالیا هیچ قدرتی در فیفا ندارد که چنین بلایی توسط داور بر سر آنها فرود آمد. از نظر ایتالیایی ها، همواره یک داور مقصر است مگر خلافش ثابت شود.
داورها، طعمه ای برای شکار!
نبرد سانتیاگو (ایتالیا-شیلی) جام جهانی ۱۹۶۲
یک فرهنگ در جامعه فوتبال ایتالیا وجود دارد که همواره بر این استدلال تکیه می کند؛ «نتیجه مسابقات فوتبال در خارج از زمین رقم می خورد و شما باید تضمین لازم برای عدالت داوری را در خارج از زمین به دست بیاورید.» این استدلال پس از رسوایی بزرگ «کالچوپولی» در سال ۲۰۰۶ طرفدارهای بیشتری پیدا کرد و حتی برخی از روزنامه ها عبارت «موجی پولی» را به کار بردند که کنایه ای بود از قدرت لوچانو موجی رئیس اسبق باشگاه یوونتوس و نقش وی در برخی مسائل پشت پرده فوتبال ایتالیا. همواره در تاریخ فوتبال ایتالیا شکاف بزرگی بین تیم های بزرگ و کوچک وجود داشت. اغلب پنالتی ها به تیم های بزرگ می رسید و بیشتر گل های مردود یا کارت زردها به تیم های کوچک تعلق داشت. جورجو برتوتو مسئول کمیته داوران فدراسیون فوتبال ایتالیا پس از مسابقه تیم های ونتزیا و اینتر در سال ۱۹۶۷ از عبارت «بردگی روان شناختی» استفاده کرد. او که یک چشم پزشک هم بود، چنین استدلال کرد که «همواره یک بردگی روان شناختی از سوی داورهای ایتالیایی به نفع تیم های بزرگ وجود دارد»
رؤسای دو باشگاه کومو و پروجا به ترتیب در فصول ۰۳-۲۰۰۲ و ۰۴-۲۰۰۳ سری آ، به شدت علیه ناداوری ایستاده و حتی تهدید به کناره گیری از مسابقات کردند. تمایل داورها به تیم های بزرگ نیز بستگی به شرایط مختلف داشته و با توجه به برخی موارد، این تمایل از تیمی به تیم دیگر تغییر پیدا می کند. به اعتقاد بسیاری از اهالی فوتبال ایتالیا، تمایل داورها به تیم اینتر در سال های دهه ۱۹۶۰ بسیار بیشتر از تمایل آنها به میلان یا یوونتوس بود. طی ۱۰۰ بازی متوالی در آن سال ها، حتی یک ضربه پنالتی هم به ضرر اینتر گرفته نشد. هواداران میلان در دهه ۱۹۷۰ از رفتار تند داورها نسبت به تیم خود شکایت داشتند. دهه ۱۹۸۰ نوبت گلایه و اعتراض هواداران فیورنتینا و رم بود در حالی که اینتری ها در دهه ۱۹۹۰ بیشترین اعتراض به داوری را مطرح کردند. یکی از کلیشه های همیشگی در تاریخ فوتبال ایتالیا، حمایت داورها از یوونتوس است. هنوز هم برخی از ناظران بر فوتبال ایتالیا معتقدند که شکست لاتزیو در هفته آخر فصل ۹۹-۱۹۹۸ با پیروزی بحث بر انگیز این تیم در هفته آخر فصل بعد جبران شد. در واقع، یک بی عدالتی را با یک بی عدالتی دیگر جبران کردند تا عدالت را به زعم خود برقرار سازند! شکست یوونتوس در آن روز بارانی بهار ۲۰۰۰ مقابل پروجا نیز دو فصل بعد جبران شد.
داورها، طعمه ای برای شکار!
پروجا-یوونتوس (فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹)
در رسوایی «کالچوپولی» نیز بسیاری از اتهامات به سوی یوونتوس روانه شد اما هواداران یوونتوس نیز استدلال خاص خود را داشتند. در آن زمان، کمپانی Telecom حامی مالی اینتر و شریک تجاری کارخانه لاستیک سازی Pirelli بود. بسیاری از تماس های تلفنی لوچانو موجی و سایر عوامل رسوایی «کالچوپولی» از طریق کمپانی Telecom رصد می شد که در بخش مخابرات و ارتباطات تلفنی فعالیت می کرد. هواداران یوونتوس معتقدند که حامی مالی اینتر در نقش جاسوس ظاهر شد و از این مکالمات به طور غیر قانونی سوء استفاده کرد. وقتی در سال ۲۰۰۷، مکالمات تلفنی بین لوچانو موجی و برخی از داورها فاش شد، همگان در ایتالیا به این نتیجه رسیده که این رسوایی ها به طور سازمان دهی شده، نبوده اند.
در دهه های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ برای جلوگیری از هر نوع تبانی، اسامی داورها تا پیش از شروع مسابقه فاش نمی شد. در یکی از موارد نادر در دهه ۱۹۵۰، یکی از بستگان داور به لیست محرمانه داورها دست یافته و موجب ایجاد فساد در کاتانیا گردید. از سال ۱۹۵۸، اسامی داورهای هر مسابقه به باشگاه ها و رسانه ها داده و بین سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰، فهرست داورهای هر بازی سری آ در صبح شنبه و بعدها در صبح چهارشنبه به طور رسمی اعلام می شد. یوونتوس در اوایل دهه ۱۹۶۰ تلاش کرد تا از قضاوت کونچتو لو بلو داور بزرگ ایتالیایی برای مسابقات خود جلوگیری به عمل آورد اما طرح شکایت در دادگاه و اعتراض داورها موجب عقب نشینی یوونتوس شد. پس از جنجال های بزرگ طی دو فصل پیاپی در سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲، سیستم انتخاب داورها از طریق قرعه کشی عمومی صورت گرفت. جالب این که کمترین اتفاقات مشکوک داوری پس از اجرای این سیستم رخ داده و تیم کوچکی همچون ورونا نیز در همین زمان فاتح اسکودتو شد. بسیاری از کارشناس های فوتبال ایتالیا معتقدند که ارتباط مستقیمی بین قهرمانی ورونا و سیستم انتخاب داورها از طریق قرعه کشی وجود داشت.
داورها، طعمه ای برای شکار!
هلاس ورونا فاتح اسکودتو (۸۵-۱۹۸۴)
سیستم قرعه کشی پس از اعتراض باشگاه های بزرگ، بسیار زود برچیده شده و جای خود را به یک کمیته انتخاب داورها تا اواخر دهه ۱۹۹۰ داد. سپس سیستم مدرن تر قرعه کشی تحت عنوان «قرعه تحت کنترل» اجرایی گردید. در این نوع قرعه برای انتخاب داور مسابقات، ابتدا داورها به دو گروه بین المللی و غیر بین المللی تقسیم شده و قرعه داور مربوط به مسابقات مربوط به تیم های بزرگ را از جمع داورهای بین المللی بر می داشتند. سیستم قرعه کشی در فصل ۰۵-۲۰۰۴ مورد اعتراض کلیه باشگاه های ایتالیایی قرار گرفت تا این که در جولای ۲۰۰۵، قرعه کشی را لغو و مجدداً انتخاب داورها صورت گرفت و تنها یک نفر یعنی مائوریتزیو ماتیی داور بازنشسته، وظیفه این انتخاب را بر عهده داشت.
در سال ۲۰۰۶، ارتباط بین موجی با دو شخص مؤثر دیگر در انتخاب داورها یعنی برگامو و پایرتو در پرونده رسوایی «کالچوپولی» یا «موجی پولی» فاش شد. بر اساس برخی اسناد و شنودها، اگر چه یوونتوس در انتخاب داور تأثیر گذار بود اما این رسوایی ها فقط منحصر به یوونتوس نشد و رد پای بسیاری از باشگاه های دیگر نیز بر جای ماند. داورهای ایتالیایی در برخی موارد، خواسته یا نا خواسته به نفع تیم های بزرگ سوت زدند و البته، گاهی نیز بر خلاف جریان آب شنا کردند که عواقب چندان خوبی برای آنها نداشت. پاپارستا داور مشهور ایتالیایی در نوامبر ۲۰۰۴ یک ضربه پنالتی مسلم را به سود یوونتوس نگرفت و بیانکونری در آن مسابقه با نتیجه ۲-۱ شکست خورد. در پایان بازی، پاپارستا در رختکن خود محبوس و لوچانو موجی به دلیل اقدام به عمل مشابه آدم ربایی، جریمه شد.
داورها، طعمه ای برای شکار!
مسابقه جنجالی رجینا-یوونتوس (۰۵-۲۰۰۴)
کالچو، داستان فوتبال ایتالیا ادامه دارد…

لحظات جالب و طنز فوتبال در سال ۲۰۱۷

تیر ۱ام, ۱۳۹۶


در صورت پخش نشدن ویدئو بر روی تصویر زیر کلیک کنید.
لحظات جالب و طنز فوتبال در سال 2017

۲ درس بزرگی که سوارز از انریکه گرفت

تیر ۱ام, ۱۳۹۶


ورزش سه: لوئیس سوارز تابستان ۲۰۱۴ و به درخواست مستقیم لوئیس انریکه جذب بارسلونا شد.
 سوارز چند ماه به دلیل گاز گرفتن کیه لینی در جام جهانی از سوی فیفا محروم بود و اواخر اکتبر ۲۰۱۴ توانست اولین بازی رسمی خود برای بلوگرانا را انجام دهد. او در سه سال گذشته یکی از برترین مهاجمان بارسا بوده و البته از لحاظ اخلاقی و کنترل اعصاب در جریان بازی نیز پیشرفت قابل توجهی داشته است.
 
2 درس بزرگی که سوارز از انریکه گرفت
سوارز این پیشرفت را مدیون لوئیس انریکه است.
او در همین رابطه به اسپورت گفت:« انریکه به من گفت که نباید بابت بحث با داوران انرژی خودم را بیهوده صرف کنم چون به تیم ضربه می زند و باید به اهمیت پرس و کمک به هم تیمی هایم واقف باشم.
انریکه خیلی چیزها به من یاد داد چون او در دوران بازی خود یک فوروارد نیز بود و می دانست که جابجایی و تحرک من به تیم کمک می کند.
 
او به من یاد داد که در پی از دست دادن توپ، چگونه برای پس گرفتن آن عمل کنم. من بازیکنی بودم که با از دست دادن توپ منتظر فرصت بعدی می ماندم اما او به من یاد داد که پس از از دست رفتن توپ چگونه پرس کنم.»

اولین خرید بزرگ بارسلونا در تابستان قطعی شد؟

تیر ۱ام, ۱۳۹۶


ورزش سه: در هفته های اخیر اخبار فراوانی در مورد احتمال انتقال عثمان دمبله، گلزن جوان زنبورها به نوکمپ شنیده شده و حالا به نظر توافقات مالی بین دو باشگاه بارسلونا و دورتموند در این خصوص صورت گرفته است.

اخبار حاکی از آن است که بلوگرانا از زمانیکه دمبله ۱۵ ساله بود وی را زیر نظر داشته و علیرغم مذاکرات نافرجام تابستان سال قبل، امسال عزم خود را برای جذب او جزم کرده است.
 

دیروز نشریه آلمانی “بیلد” طی گزارشی فاش کرد که بارسا و دورتموند بر سر انتقال ۵۰ میلیون یوویی دمبله به توافق رسیده اند و به زودی قرار است قراردادی ۵ ساله مابین طرفین امضا شود. البته طبیعتا باشگاه بارسلونا تا قطعی نشدن انتقال این اطلاعات را تایید نخواهد کرد.

همچنین نشریه فرانسوی “فرانس فوتبال” نیز گزاشی در خصوص این انتقال چاپ کرده که در آن عنوان شده که بارسا قصد ندارد مبلغ ۸۰ میلیون یورو مورد نظر دورتموند را بپردازد و احتمالا توافق بر سر عدد ۵۰ میلیون یورو به اضافه ۲۰ میلیون یورو برای بندهای مختلف دیگر قطعی خواهد شد.

امروز نشریه “اسپورت” که نزدیک به باشگاه بارسلونا است نیز این خبر را تایید کرده  و تیتر اول خود را به این موضوع اختصاص داده است پس احتمال فراوانی وجود دارد که این رقم مورد توافق حقیقت داشته باشد.

اولین خرید بزرگ بارسلونا در تابستان قطعی شد؟

در صورت حضور دمبله در ترکیب بارسا، اخباری مبنی بر انتقال مسی به میانه میدان وجود دارد و این اتفاق دست والورده برای ایجاد تنوع تاکتیکی بازتر خواهد کرد.

البته اگر انتقال دمبله به هر دلیلی میسر نشد، احتمالا شاهد بازگشت جرارد دلوفئو به نوکمپ خواهیم بود اما طبیعتا بارسا همیشه خواهان بهترین هاست و برای خرید بهترین ها باید بالاترین مبالغ را بپردازید.

گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

تیر ۱ام, ۱۳۹۶


خبرگزاری تسنیم: رده‌بندی گران‌ترین بازیکنان تاریخ هر یک از ۲۰ تیم فصل اخیر لالیگا، تفاوت فاحش در قدرت خرید تیم‌های بزرگ و کوچک لیگ دسته اول فوتبال اسپانیا را به خوبی نشان می‌دهد.
 یکی از غیر قابل انکار در دنیای مدرن فوتبال امروز، قدرت مالی و توان خرید برای جذب بهترین بازیکنان دنیاست و در لالیگا هم که گران‌ترین بازیکن اسپانیا در اختیار دو قدرت سنتی فوتبال باشگاهی این کشور یعنی رئال مادرید و بارسلونا قرار دارند، این موضوع به خوبی مشهود بوده و هست.
در فصل که گذشت رئال مادرید قهرمانی لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا را در حالی کسب کرد که دومین و سومین بازیکنان گران قیمت جهان یعنی گرث بیل و کریستیانو رونالدو در ترکیب خود داشت. در همین حال گرانادا، اوساسونا و اسپورتینگ خیخون در حالی به دسته دوم فوتبال اسپانیا سقوط کردند که قیمت گران‌ترین بازیکن‌شان از ۴ میلیون یورو بالاتر نمی‌رود.
در زیر فهرست گران‌قیمت‌ترین بازیکنان هر یک از ۲۰ تیم فصل گذشته لالیگا (رده‌بندی بر اساس جایگاه تیم‌ها در جدول است) را مشاهده می‌کنید:
۲۰-گرانادا: برایان آنگولو (۴ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۹-اوساسونا: ادواردو فرناندو پریرا گومس (۳٫۵ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۸-اسپورتینگ خیخون: دیه‌گو تروتا (۲ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۷-لگانس: دیمیتری سیوواس (۲٫۵ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۶-دپورتیوو لاکرونیا: سرخیو گونزالس سوریانو (۱۶ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۵-رئال بتیس: دنیلسون (۳۰ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۴-لاس پالماس: تورو فلورس (۳٫۶ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۳- والنسیا: رودریگو مورنو ماچادو (۳۰ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۲-آلاوس: دانیل تورس (۳ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۱- مالاگا: سانتی کاسورلا (۲۳ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱۰- ایبار: الکساندر مسا تراویسو (۳٫۲ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۹- سلتاویگو: کاتانیا (۱۲ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۸-اسپانیول: لئو باپتیستا (۷ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۷-اتلتیک بیلبائو: روبرتو ریوس (۱۱ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۶- رئال سوسیه‌داد: آسیر ایارمندی (۱۶ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۵- ویارئال: نیلمار (۱۶ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۴- سویا: آلوارو نگردو (۱۵ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۳- اتلتیکو مادرید: فالکائو (۴۵ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۲- بارسلونا: نیمار (۸۸ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

۱-رئال مادرید: گرث بیل (۱۰۱ میلیون یورو)
گران‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه‌های لالیگا

خلاصه بازی روسیه ۰ – ۱ پرتغال

خرداد ۳۱ام, ۱۳۹۶


در صورت پخش نشدن ویدئو بر روی تصویر زیر کلیک کنید:
خلاصه بازی روسیه 0 - 1 پرتغال

تماس نمایندگان بارسلونا برای جذب پائولینیو

خرداد ۳۱ام, ۱۳۹۶



وبسایت نود: پائولینیو، هافبک برزیلی سابق تیم تاتنهام که در حال حاضر برای تیم گوانگژو اورگراند چین بازی می کند، مورد توجه باشگاه بارسلونا قرار گرفته است.
گفته می شود که بارسلونا برای جذب این بازیکن ۲۸ ساله با مدیران باشگاه چینی تماس گرفته، اگرچه آنها هافبک خود را غیرقابل فروش عنوان کرده اند و خود بازیکن هم در ماه آوریل عنوان کرده بود که برنامه ای برای جدایی ندارد.
بنا به گزارش Goal، اولین تماس از سوی باشگاه بارسلونا با بازیکن در اوایل سال جدید صورت گرفت، اما گفته می شود که طی روز های اخیر مذاکرات روند رو به رشدی داشته و نمایندگان دو طرف در تماس بوده اند.

ویروس به منچستر برمی گردد

خرداد ۳۱ام, ۱۳۹۶



ایران ورزشی: جمله معروف سرالکس فرگوسن در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸، در روزهایی که شایعه شده بود باشگاه رئال مادرید قصد دارد کریستیانو رونالدو را از منچستریونایتد بخرد، هنوز از یاد خیلی‌ها نرفته است: «من یک ویروس هم به آنها نخواهم فروخت.» هشت سال از آن زمان گذشته است و به نظر می‌رسد که همان ویروس می‌تواند علاج تمام دردهای منچستریونایتد باشد چرا که گزارش‌هایی منتشر شده مبنی بر اینکه رونالدو دوست دارد به لیگ برتر برگردد. اخباری که درباره آینده رونالدو وجود دارد فعلاً چیزی جز یک مشت شایعه بی‌اساس نیست اما نشریه آس اسپانیا بر این شایعه دامن زد زمانی که با انتشار یک گزارش به نقل از جانلوکا دی‌ماریتزو نوشت که رونالدو از مدیر برنامه‌هایش ژرژ مندز خواسته است هرچه سریع‌تر مقدمات برگشتن او را به اولدترافورد فراهم کند.
تا زمانی که رونالدو در اردوی تیم ملی پرتغال در جام کنفدراسیون‌ها است احتمالاً هیچ تأییدیه‌ای برای برنامه‌های او در آینده منتشر نخواهد شد اما این هم یک بار دیگر ممکن است به غفلت رئال مادرید از فکر کردن به احتمال جدایی رونالدو منجر شود. شاید از دست دادن جذاب‌ترین بازیکن بازار در دنیای فوتبال اتفاق مطلوبی نباشد اما این اتفاق می‌تواند مانند قرص تلخی باشد که هرچه بیشتر جویده می‌شود از تلخی‌اش کاسته می‌شود.
گفته می‌شود غرامت فسخ قرارداد رونالدو با رئال مادرید یک میلیون یورو است که مشخصاً یک نقطه آغاز عجیب برای شروع هر نوع مذاکره‌ای است. در واقع کمتر از یک پنجم این رقم هم شاید برای جابه‌جایی بازیکنی که در اواسط فصل آینده ۳۳ ساله می‌شود، کافی باشد، حتی اگر آن بازیکن تا سه چهار سال دیگر بتواند در بالاترین سطح بازی کند.
صرفنظر از موضوع داوید دخئا و این واقعیات که آلوارو موراتا هم دوست دارد به منچستریونایتد برود، خرید رونالدو از رئال مادرید احتمالاً با رقمی در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون یورو ممکن خواهد بود. اینکه رقم کف برای آغاز مذاکرات چقدر خواهد بود به اشتیاق بازیکن برای رفتن و میزان تعلق خاطر او برای ماندن در تیم اسپانیایی بستگی دارد. اگر رونالدو واقعاً بخواهد برنابئو را ترک کند، زین‌الدین زیدان و فلورنتینو پرس رییس باشگاه مانعش نخواهند شد و پرس حتی خوشحال خواهد شد تا از یونایتد غرامتی سنگین بگیرد.
ثبت یک رکورد جهانی برای فروش رونالدو همچنین می‌تواند به رئال مادرید کمکی قابل توجه برای آغاز تلاشش جهت محک زدن استقامت موناکو در برابر پیشنهادهای وسوسه انگیز کهکشانی‌ها برای فروش کیلیان امباپه باشد. گزارش شده است که رئال و موناکو برای انتقال مهاجم ۱۸ ساله فرانسوی موناکو به رئال مادرید بر سر رقم پایه ۱۰۰ میلیون یورو توافق دارند اما رئال مادرید برای اینکه دیمیتری ریبولولف، مالک موناکو را برای ورود به مذاکرات قانع کند، شاید مجبور شود دوبرابر این رقم را پیشنهاد کند که در این صورت چند بازیکن دیگر مانند موراتا و دانیلو باید قربانی شوند تا بودجه خرید پدیده قهرمان لوشامپیونا تأمین شود.
از لحاظ سابقه عملکرد در لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های اخیر، می‌توان گفت که رئال مادرید نمی‌خواهد با فروش رونالدو به یونایتد یکی از رقبای مستقیمش در اروپا را با دست خودش تقویت کند. از طرف دیگر اما مساله مارکو آسنسیو در میان است. روزنامه‌های ورزشی اسپانیا در طول فصل اخیر چند بار از هواداران درباره اینکه کدام بازیکن رئال مادرید برای آنها محبوب‌تر است نظرسنجی به عمل آوردند و آسنسیو همواره آن کسی بود که هواداران تأکید داشتند باید به او فرصت حضور در ترکیب اصلی داده شود و این در حالی بوده است که آنها می‌دانند پست بازی او همان جایی است که رونالدو بازی می‌کند. با وجود اینکه پرس هرگز به این موضوع اعتراف نخواهد کرد که در  انتقال رونالدو به رئال مادرید شروع کننده نبود و در واقع این مدیر سابق باشگاه رامون کالدرون بود که مذاکرات با منچستریونایتد را آغاز کرد اما آسنسیو پروژه پرس است و همانطور که او فصل گذشته با اولین گل‌های خود در تمام مسابقات‌ توانایی‌هایش را ثابت کرد، آماده است پا در کفش هر ستاره‌ای حتی رونالدو بکند.
یک واقعیت تلخ برای رونالدو این است که با وجود تلاش‌های تحسین‌‌برانگیزش، او هرگز مانند ستاره‌های قبلی رئال مادرید از سوی هواداران مورد تحسین واقع نشده است و حالا آسنسیو فرصتی بی‌نظیر دارد تا مستقیماً جای رونالدو را به‌عنوان کارآمدترین گلزن رئال مادرید بگیرد. اگر فلورنتینو پرس بتواند یک همکاری میان آسنسیو و امباپه برقرار کند، میراثی از خود به یادگار خواهد گذاشت که برخلاف خرید رونالدو که به کالدرون نسبت داده می‌شود، انحصاراً به نام خودش ثبت خواهد شد. یک خط حمله با حضور امباپه، بنزما، بیل و آسنسیو که می‌تواند به خط حمله MBA معروف شود، چیزی است که می‌تواند میراث پرس را در دوران مدیریتش در رئال مادرید زیباتر کند. با رونالدو یا بدون رونالدو، افتخارات رئال مادرید ادامه خواهد داشت.

عملکرد دیدنی راکیتیچ در فصل ۱۷ – ۲۰۱۶

خرداد ۳۰ام, ۱۳۹۶


 در صورت پخش نشدن ویدئو بر روی تصویر زیر کلیک کنید. 
عملکرد دیدنی راکیتیچ در فصل 17 - 2016

احتمال توقف روندِ انتقال ستاره اینتر به منچستر

خرداد ۳۰ام, ۱۳۹۶


ورزش سه: شاید روند انتقال ایوان پرسیچ، گلزن کروات اینتر به منچسستریونایتد متوقف شود.
 
 در هفته های اخیر اخبار و شایعات زیادی در مورد تمایل شیاطین سرخ به جذب ایوان پرسیچ و حتی قطعی شدن این انتقال شنیده شد اما به نظر می رسد با توجه به قیمت بالایی که نراتزوری برای فروش پرسیچ معین کرده، احتمالا این روند متوقف خواهد شد.
 
یونایتد قصد ندارد پیشنهادی بیش از ۳۰ میلیون یورو به اینتر ارائه بدهد و این در حالی است که نراتزوری مبلغی در حدود ۵۰ میلیون یورو را برای فروش بازیکن خود طلب کرده است.
 
احتمال توقف انتقال ستاره اینتر به منچستر
اینتر برای بهبود شرایط مالی خود و جلوگیری از اتهامات نقض فیرپلی مالی، باید تا پایان ماه آتی یک فروش ۳۰ میلیون یورویی داشته باشد و به همین دلیل با فروش یکی از بهترین بازیکنان خود موافقت کرده است.
 
با توجه به احتمال انتقال رونالدو به یونایتد، دیگر مورینیو پافشاری چندانی روی انتقال پرسیچ ندارد و احتمالا این گلزن ۲۸ ساله در سن سیرو ماندنی خواهد شد.
 
به جز یونایتد، زنیت که به تازگی مانچینی را به عنوان سرمربی جدید خود برگزیده نیز از علاقمندان به سبک بازی پرسیچ است اما بعید است ستاره ملی پوش اینتر این پیشنهاد را قبول کند.